Een tijdje terug las ik het boek Klap, van Christine Kliphuis. Dat gaat over wat er gebeurt met je als je gewone leven ineens tot stilstand komt, in haar geval is dat door NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel), ontstaan door een ongeval.  Hoe het is als je herstel maar niet opschiet, terwijl je je leven zo... Lees verder →

Ik zit in een hoekje van de bank, in het zonnetje, met een kopje koffie. Manlief is naar zijn ouders, beetje mantelzorgen, ik scroll over het net en stuit op een paar mooie artikelen, oa eentje over anticiperende rouw, en die wil ik graag delen. Vier jaar terug overleden mijn beide ouders, kort na elkaar.... Lees verder →

De laatste weken ben ik meer (ja nog meer dan eerst 😉 ) bezig met grenzen. Niet zozeer mezelf grenzen opleggen maar meer ze goed, beter dan ik vaak doe, in de gaten houden. Mijn energieniveau is nog niet hoog, en op is op. Dat is lastig, want je kunt niet alles plannen. Soms zijn... Lees verder →