Twilight zone

Ik zit regelmatig buiten te ontbijten. Heerlijk vind ik dat, het is nog stil, nog niet heel warm, ik hou van de energie die er dan is. Je hoort wat vogels, soms iemand die langsloopt en zijn hond uit laat, maar dat is het. Heerlijk wakker worden. Hoewel het nu wel wat frisser wordt, maar ook dat is lekker.

Onze tuintafel staat onder bomen en op die tafel vallen de laatste dagen langzaam, maar heel zeker, blaadjes uit die bomen. Een paar dagen eerder was me ook al opgevallen dat sommige bomen in ons hofje gele blaadjes kregen. Toen ik die blaadjes op de tafel zag daagde het ineens: de zomer is over zijn hoogtepunt heen. Ik moest daarbij ook meteen denken aan mijn vader. Hij vond dat altijd naar om te merken, als de blaadjes vielen kwamen ook de donkere dagen er weer aan. Daar was hij geen fan van!

Eén van die dagen dat ik zo zat, en nog even zat te lezen na het ontbijt, kwam ik via een blogvriendin op een stukje over de Chinese elementenleer, en dat men daar geen vier, maar vijf seizoenen kent. Het extra seizoen daarbij is de nazomer, een periode die door de Chinezen dus wordt gezien als een apart seizoen. Die begint half augustus en duurt tot eind september. Het is dan niet echt meer volop zomer maar ook nog niet echt herfst. In dat stukje staat het omschreven als de Twilight Zone tussen zomer en herfst, waarin langzaam een verschuiving plaats vindt van het element Vuur naar het element Aarde. En heel kortgezegd, het element Vuur doet je naar buiten bewegen, het element Aarde naar binnen. Letterlijk maar zeker ook figuurlijk.

Ik vond dat wel heel herkenbaar en het verklaarde voor mij ook wel het een en ander. Ik heb in de zomer de drang om eruit te gaan, buiten te leven. Ik hou daarvan. Vuur energie. Maar waar dat vroeger, voor mijn verminderde energie, prima lukte, is dat nu niet meer zo. En dat is iets wat ik lastig blijf vinden om aan toe te geven, die rust. Maar als de zomer een beetje zomers wordt is dat wel wat mijn lijf vraagt. Met de ventilator, in een zo koel mogelijk huis, en liggen. Want die warmte slurpt energie, en die had ik al niet overdadig.
Ik geniet daarom extra van die ochtenden in de zomer, lekker buiten, dan nog een paar lichte activiteiten en voor de rest is mijn lijf het liefst binnen en in rust. Heel soms, bij een goede dag qua lijf en weer ’s avonds nog naar buiten maar dat is het, want ’s avonds is hoe dan ook mijn energie vaak op.

Deze week werd het weer gelukkig wat beter, meer mijn temperaturen, net even boven de twintig graden, en ’s nachts weer wat frisser. Net als ’s ochtends overigens, tijdens mijn buiten ontbijt merk ik ook dat de zomer over zijn hoogtepunt heen is! 😉
En nu kan ik overdag weer meer naar buiten. Even weg op mijn loopfiets, niet al te enthousiast en overmoedig worden maar in de tuin is het ook zalig. Daarbij dus wel goed letten op de balans en rust inbouwen. Maar ook dat voelt prettiger, het voelt niet meer alsof ik iets doe wat niet mag als ik lig. De Vuur energie maakt langzaam plaats voor Aarde energie. Rust inbouwen voelt en gaat beter, zowel voor lijf als hoofd.
En ik vind weinig dingen heerlijker dan dat lekker buiten te doen. In de tuin zitten. Een ommetje maken via het bos hier vlakbij als ik op mijn loopfiets naar het dorp cross. Even een paar keer heel diep inademen, genieten van het groen.
Of heerlijk met je voeten in het zeewater staan. Als het enigszins lukt qua energie is dat iets wat ik de komende weken heel graag wil gaan doen, want daar verlang ik enorm naar. Aarden, wegzakken in het zand en het water om je voeten laten spoelen, ik kan er lyrisch van worden… 😉

Kortom, het wordt weer meer mijn tijd. En een tijd waarbij mijn vader regelmatig even door mijn gedachten gaat. Net als in de lente, wanneer we weer heel erg gaan genieten van al het ontluikende prille groen dan! 😉

Voor nu eerst vooral rust, en stilletjes genieten daarvan!