Zelfzorg

Een korte blog. Het zijn enerverende weken hier en daarover later meer, maar dit wil ik toch nu al even delen. De foto hierboven is niet echt een mooie foto maar ik ben er wel trots op eigenlijk. Waarom?

Ik las vandeweek ergens dat zelfzorg gezond egoisme is. Ik vind dat wel treffend. En denk dat dit daarmee bedoeld wordt.

Want het is pas half elf in de ochtend en ik lig al weer.
Maar dit is zelfzorg. Denk ik. En gezond egoisme.

Vanochtend redelijk goed opgestaan, nog een aantal dingen voor de boeg vandaag maar te doen. Gerommeld, rustig aan. Een onverwachte leuke klets met een (lieve, heeele energieke 😉) overbuurman. Was opvouwen, nog even nagenieten van die klets. Aankleden. Naar beneden. Koffie inschenken en merken aan mn lijf, eigenlijk was dit even genoeg. Normaal zou ik op de bank gaan zitten, mijn koffie opdrinken en denken mmm, lijf doet toch alweer wat pijn. En een uurtje verder kan ik dan weinig meer…

Nu dacht ik oke, koffie mee naar boven en even heerlijk ontspannen op bed. Laat de rest maar even. En hoewel het moet wennen, dat toegeven, het ligt wel lekker! En daarom ben ik stiekem toch ook een beetje trots op mezelf.

En dat voelt best lekker en wilde ik toch even delen! 😊