Zomaar een week 😊

Het is al weer vrijdag, en er is maar zo weer een week voorbij. Deze warmte is niet echt iets voor mij. Het maakt mijn spieren zwaar en energielevel lager dan anders maar bij wie niet… Het weekend was dus vooral wennen aan dat weer, kost een paar dagen soms.

Maandag (iets te?) enthousiast begonnen met allerlei klusjes, onverwacht koffiebezoek krijgen, al vroeg. Dag voorbij om 11 uur ’s ochtends wat betreft energie… dat had beter gekund! 🤔

Dinsdag Mensendieck, was heerlijk. Zij komt bij me thuis dus lekker samen in de tuin gezeten. Goed gesprek over energie en die balans, (meer) hulp vragen en andere keuzes maken, vooral voor jezelf.
Manlief hele dag weg dus alles was zelfzorg die dag. Daarbij wat extra’s willen doen om hem te ontzien… En toch iets meer ‘aan’ staan dus. 😊

Woensdag infuusdag, voor mijn spierziekte. Paar dingetjes gedaan voor de Marillion fanclub (overleg met bestuur, stukje gecheckt voor op de website over de concerten die komen).
Stuk voor Vereniging Spierziekten verder af geschreven en ingestuurd.

Donderdag, gisteren, bedacht ‘maar hoe dan ook, dit wordt mijn ochtend!’ en dus m’n fiets gepakt en heerlijk weg geweest. Weinig gefietst en veel ‘gescoot’ maar toch: genoten. ’s Middags thuis rommelen. Kleine huishoudelijke klusjes, even bijkletsen met manlief over werk en alles wat hem bezig hield. ’s Avonds douchen, ruzie met ’n app op mn tablet, twee keer wat laten vallen waarvan één keer koffie (toen dacht ik al ‘hmm, vlgs mij is t klaar voor vandaag’ 😊).
Onrustige nacht. Lichamelijke dingen, slecht slapen.

Vrijdag vandaag. Lig vooral op bed. Lijf deed zeer en was onrustig vanochtend. Inmiddels twee huilbuien verder, om niks, maar het lucht wel op. 😉

Nou had ik sowieso al bedacht dat het wel goed was voor deze week, dat ik vandaag niet heel veel zou doen. En toch is het dan weer even slikken als ik zo wakker word.

Veel gedaan, ik weet ’t wel. Te veel, waarschijnlijk. En dat, samen met dit weer, ook ’s nachts, maakt dat dit niet gek is, toch?

Gesprek met de Mensendieck therapeute daalt langzaam verder in. Wel ook direct maar in praktijk gebracht deze week: hulp gevraagd voor een paar boodschappen en dus ook keuzes voor mezelf gemaakt want heerlijk gefietst! Voor t eerst sinds weken weer eens. 😁🌞

Balansen. Blijft een ding.

Het gaat niet vanzelf, nog steeds niet. Zal ’t ooit? Hoop ik wel maar weet ik niet..
Maar het lukt (oké, met ups en downs 😉) gelukkig wel nog steeds wat beter.

En vandaag: gewoon een rustdag.