Mensen die mij een beetje kennen weten het wel: doseren is niet persé een kunst die ik goed beheers. Ik ga vol in alles wat ik doe, en stop dan vaak te laat. Kan daarbij ook mijn hoofd maar moeilijk uitzetten, en hoe langer het aanstaat des te moeilijker dat wordt. Ik weet het, maar... Lees verder →

Ik zit regelmatig buiten te ontbijten. Heerlijk vind ik dat, het is nog stil, nog niet heel warm, ik hou van de energie die er dan is. Je hoort wat vogels, soms iemand die langsloopt en zijn hond uit laat, maar dat is het. Heerlijk wakker worden. Hoewel het nu wel wat frisser wordt, maar... Lees verder →

Het is. Dat zei Hans een paar weken terug, 'Marloes, het is'. Dat was toen iets wat ik wilde niet lukte omdat ik te moe was en ik daar boos en verdrietig over was en dat dan ook eigenlijk niet wilde. Hij had dat weer onthouden van een vroegere collega, jaren terug, die dat regelmatig... Lees verder →