Wankel evenwicht

Het was niet helemaal mijn week, afgelopen week. Er bleek maar weer eens hoe wankel het evenwicht in mijn lichaam is, en dat was even flink balen.

Ik heb, na overleg met de arts natuurlijk, medicatie die ik vroeger gebruikte voor mijn spierziekte, maar stopte vanwege alle bijwerkingen, opnieuw geprobeerd. Ik wilde dat toch weer, omdat die wel ook goed hielp. En ik wil zo graag iets meer en gemakkelijker iets kunnen..

Goed helpen deed het nog steeds. Dat was heerlijk. Even. Ik kon makkelijk langer rechtop zitten, lopen thuis ging beter en ik was zelfs even op mijn scootmobiel weg. Alles op één dag ook nog! En doordat mijn spieren zoveel makkelijker iets konden kostte het ook minder energie. Plus de adrenaline dat iets zoveel makkelijker lukte natuurlijk! 😉

’s Avonds dacht ik al iets te voelen, willens en wetens niet verder aandacht aan geschonken. ’s Nachts voelde ik het nog meer. De bijwerkingen. Ondanks de hele lage dosering nog meer, sneller en heviger dan eerst.
Goed geprobeerd dus, maar nu nooit meer. Heel vervelend, maar niks ernstigs en geen ramp. Toch?

Maar oh, wat baalde ik en wat een tranen, vooral de dag erna! Door het rot voelen van bijna alles met spieren in m’n lijf en meteen ook weer extra moeheid daardoor. Maar daarbij ook de teleurstelling dat het nog net zo was als waarom ik er ooit mee gestopt was. Ik begon er vrij cool aan, maar het kwam harder aan dan ik wilde.

Het duurde sowieso een paar dagen eer mijn lijf zich weer hersteld had.  Het slurpte daardoor ook alle energie en dat hielp even niet met relativeren. Daarbij drong het me even weer met de neus op de feiten en dat voelde als terug naar af. Het gaat best oke zonder deze pilletjes erbij, maar dit voelde als even mogen proeven aan een ijsje en het dan weer af moeten staan.

Inmiddels zijn we bijna een week verder en alles is weer redelijk in evenwicht. Geloof ik. En wat betreft die tranen, en dat valt me toch van mezelf tegen, eerlijk is eerlijk. Ik wist dat dit hoogstwaarschijnlijk zo zou gaan, dus wat dan nog? Ik liep al lang met de wens om het toch weer eens te proberen en had dat nu wel mooi gedaan, dus kom op! Maar zo werkte het toch niet alleen maar. Misschien toch ook iets met levend verlies ? 😊

Niet alleen maar tranen gelukkig, ook weer tijd voor de kapster deze week weer. Even me-time met iets leuks. En vandaag schijnt het zonnetje lekker en zit ik buiten te haken. 

Manlief is druk aan het rommelen en zorgen voor van alles, hij gaat de komende week een paar dagen naar Engeland. Weer even extra inspiratie voor zijn werk. Altijd leuk, die verhalen erna! Alle hulptroepen voor thuis zijn ingeschakeld, dat is toch telkens weer iets waarvoor ik  mijn handen dicht knijp! Ook wel weer even zo’n confronterend iets, iedereen hard aan het werk voor mij, maar vooral ook heel erg fijn!

En zo is het nooit echt saai. En ach, dat heeft ook wel weer wat, toch? 🤭