Inmiddels heb ik het gedaan…😉

Het is morgen alweer woensdag, infuusdag, en dan dus ook alweer bijna een week geleden dat we naar Marillion gingen. Ik ben nog flink aan het bijkomen, dat duurt ook nog wel eventjes denk ik. Dat heeft deze keer waarschijnlijk ook te maken met de griepprik de dag na het concert. Ik dacht ‘ja hoor doe maar, brak ben ik toch al… ‘ Kwam er het weekend achter dat dubbel brak wel veel is… 😉

Maar goed, klaar is maar klaar, al voelde dat het weekend wel even anders, eerlijk is eerlijk. 😊

Nu gelukkig wel weer genoeg fut om even te schrijven en zo wat uitgebreider in te gaan op alle (lieve!!) vragen hoe het was.

Kort: het was fantastisch. 😉

En ietsje langer: het was heerlijk, genieten, bijpraten, en het was veel, heel veel alles bij elkaar maar het ging goed.
Nadat Hans de ochtend nog gewerkt en ik braaf gerust had vertrokken we na een vroege lunch richting Utrecht.
De wat vroegere incheck die ik gevraagd had lukte, en dus kon ik een groot gedeelte van de middag languit op bed op onze hotelkamer. We waren daar ook nog uitvalsbasis voor onze Marillion pleegdochter Kirsten, die even op afstand moest zorgen voor haar dochter. Zo konden we mooi alvast in alle rust voor het concert even knuffelen en bijkletsen. Lekker onverwacht momentje erbij kado! In één van winkels vlakbij het hotel kon je lekkere salades krijgen dus ons avondeten was ook snel geregeld, en na nog even tutten togen we rond half acht naar de zaal, op zo’n vijf minuten lopen.

Daar lagen kaarten op ons te wachten en werden we vlot begeleid naar onze plekken door bijzonder gastvrije medewerkers van Vredenburg. We hadden een prima plek, van waar we het prachtig konden zien. En dan is het zover. Zitten. Kijken. Zuchten. Nog eens kijken en zuchten en realiseren, we zijn er gewoon bij! Mensen herkennen, begroeten, zwaaien.
Het podium hangt vol met kerstlichtjes, die blijken voor het voorprogramma te zijn. Een tikkie bijzonder voorprogramma, met een zangeres die mij een beetje doet denken aan Kate Bush. Lang haar, wijde rok, blote voeten… Niet helemaal mijn ding, maar het is duidelijk dat ze het geweldig vinden daar te staan en de interactie met de zaal is goed.
Niet lang daarna opent Marillion en dat doen ze, zoals meestal 😉 , heerlijk goed!! Dat we maar weten dat zij en wij er weer zijn, in deze prachtige zaal waar ze al zo vaak hebben gestaan. Wat volgt is een goed, lekker concert met nummers uit het hele repertoire en een band en zaal die genieten.

Wat ik zelf ook heerlijk vind tijdens zo’n concert is het om je heen kijken en iedereen zien genieten van de muziek en wat er gebeurt. En daarbij zijn er steeds vaker meerdere generaties uit één gezin en dat is ook zo leuk om te zien!

Na afloop naar de hal van de zaal, bijkletsen met de anderen van de fanclub bij de fanclubstand en met iedereen die daar langskomt. Dat, de fanclub, is ook een van de hele leuke dingen die erbij horen, al meer dan 20 jaar. Zo lang is het geleden dat we elkaar leerden kennen, tijdens het eerste Marillion weekend, toen nog in Engeland. Daarna haakte ik aan bij de fanclub om daar dingen te doen. Te helpen bij het maken van het blad, en nog meer. Het begon met het delen van de liefde voor de muziek en de band. Maar, en dat schreef ik al eerder geloof ik, we delen dat maar inmiddels we delen we veel meer. Het is twintig jaar vriendschap, in voor- en tegenspoed. En zo is het met veel mensen die er waren die avond, het maakt niet uit hoe lang we elkaar niet zien. We pakken het op waar we gebleven waren en dat is altijd oké.

Rond twaalven waren we terug in het hotel. Nog even wat drinken en dan toch maar plat. Geslapen heb ik niet veel die nacht, maar dat voelde niet erg. Iets met nog heel veel adrenaline in je lijf… 😉
De volgende ochtend moest Hans al vroeg weg richting Brabant voor werk. Ik heb lekker ontbeten op bed, rustig aan gedoucht en gewacht op onze oudste, die mij op kwam halen en naar huis heeft gebracht. Gezellig samen terug gereden, thuis geluncht en toen toch maar naar bed gegaan want ik voelde mezelf toen toch wel langzaam uit gaan…

En uit ging ik, en goed ook. Maar inmiddels kan ik weer een beetje nadenken en alles op een rijtje zetten en weet ik: als ik de keus kreeg zou ik het zo weer doen, met alles er op en er aan.

Want ik had het nog nooit zo gedaan, maar weet nu dat ik het wel kan!