De eerste keer dat ik Jonathan Jeremiah live zag was jaren terug, ik geloof dat het was in de Ziggodome. Hij stond in het voorprogramma en ik weet niet eens goed meer van wie, want, zoals de Engelsen zeggen, ‘he blew me away’ .
Daar stond hij, in zijn uppie toen, voor een volle grote zaal met alleen zijn gitaar en zijn stem. En wat voor een stem. Ik was sprakeloos, hij greep me, vanaf het begin.
Vorig jaar was ik voor het eerst in Caprera. Een prachtig maar ook intiem open lucht theater op een hele mooie plek. Het stond al een tijd op mijn wensenlijstje om daar een keer naar toe te kunnen en dat was zo heerlijk als gehoopt!
En toen, of het zo moest zijn werd afgelopen februari bekend dat Jonathan Jeremiah zou gaan optreden in Caprera. Eén klik en de kaartjes waren gekocht, dit moest hoe dan ook gaan lukken!
Gelukt is het, gisteravond.
Het weer werkte mee, het was een heerlijke zomeravond. Alles klopte. Samen uit. Naar een heerlijke plek. Met fantastische muziek.
Nu vooral stuk. En moe. En nog meer stuk en moe. 😊 Met daarbij vandaag het uitgestelde infuus van gisteren en dus nu een paar dagen in de uit-stand, helemaal niks en heel langzaam weer bijkomen! Dat blijft niet leuk en even slikken.
Maar het is ook en vooral nagenieten van een heerlijke avond!
Marloes de Wit 
Plaats een reactie